ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ: Τα βιογραφικά των μελών της κυβέρνησης

0
Ministers` cabinet meeting, in the Hellenic Paliament, in Athens, on Mar. 6, 2017 / Yπουργικό συμβούλιo, στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, στις 6 Μαρτίου, 2017

Ένα δύσκολο όσο κι επικίνδυνο γρίφο δημιούργησε η επιλογή του πρωθυπουργού να ρίξει στην «αρένα» του Πενταγώνου, δίπλα στον Πάνο Καμμένο, έναν ορκισμένο εχθρό του. Βέβαια χθες ο Πάνος Καμμένος τηλεφώνησε στον Φώτη Κουβέλη για να τον συγχαρεί και του είπε ότι χαίρεται που θα συνεργαστούν.
Ο Φώτης Κουβέλης ουδέποτε είχε καλές σχέσεις με τον, πλέον, προιστάμενό του. Στο παρελθόν έχουν συγκρουστεί άσχημα με σκληρούς χαρακτηρισμούς ο ένας για τον άλλον.
Χαρακτηριστική είναι η συνέντευξη που είχε δώσει ο κ. Καμμένος την 1η Μαΐου 2014, κατά την οποία είχε χαρακτηρίσει τον Φώτη Κουβέλη «πατερίτσα» και «άρχοντα των μαξιλαριών». Και είχε προσθέσει ότι «δεν προλαβαίνουν να τον καλέσουν (σ.σ στην κυβέρνηση), από μόνος του λέει, θα πάω αν με χρειαστούν» .
Από την πλευρά του, ο νέος αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Αμυνας, Φώτης Κουβέλης για το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον νυν Υπουργό Εθνικής Αμυνας Πάνο Καμμένο, έγραφε το 2012 στο twitter: «Συμμαχία της Αριστεράς με στήριξη του κ. Καμμένου δεν την νοούμαι και δεν την συζητάμε».

Σε κάθε περίπτωση η συγκατοίκηση θα έχει ενδιαφέρον, όπως ενδιαφέρον έχει και το παρασκήνιο για την επιλογή αυτή. Όπως αποκαλύπτει σήμερα η έντυπη έκδοη των «Νέων». το απόγευμα χθες ο Τσίπρας κάλεσε στο τηλέφωνο τον Φώτη Κουβέλη. Του εξήγησε ότι θέλει να πάει στο Πεντάγωνο για να αναλάβει μια επικίνδυνη αποστολή. Από τη μια διαθέτοντας την εμπειρία και την ηπιότητα που χρειάζεται να συνεργαστεί με τον κυβερνητικό εταίρο και από την άλλη να «έχει το μάτι» στις επιλογές του κυβερνητικού εταίρου.

Κάποιοι βάζουν στο κάδρο των δύσκολων συγκατοικήσεων κι άλλες δύο. Αυτήν του Γιάννη Δραγασάκη με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο αλλά και της κυρίας Λυδίας Κονιόρδου με το νέο υφυπουργό της Κωνσταντίνο Στρατή.
Όπως λέγεται, μπορεί ο κ. Δραγασάκης να μη δημιουργεί εντάσεις και να έχει συνεργαστεί με τον κ. Τσακαλώτο, ωστόσο, υπήρχε πάντα μια δυσκολία στις σχέσεις τους. Ο πρώτος κρατάει και τις αρμοδιότητες του αντιπροέδρου αρμόδιου για τα τραπεζικά θέματα, γίνεται πολύ ισχυρός και μένει να δούμε πώς θα πάει κι αυτή η συγκατοίκηση. Επί της ουσίας ο κ. Δραγασάκης γίνεται «τσάρος» της οικονομίας πάνω από το νυν «τσάρο».

Αλλωστε, φαίνεται ότι στο παρασκήνιο υπήρξε πολύ «γκρίνια» και κόντρες κορυφής για το υπουργείο Οικονομικών. Ο κ. Τσακαλώτος δεν επιθυμούσε συγκεκριμένα πρόσωπα να είναι δίπλα του, ο κ. Δραγασάκης οδηγήθηκε προκειμένου να κρατήσει τις ισορροπίες, κάτι που βεβαίως μπορεί να αποβεί σε βάρος της ανάπτυξης.

Στο Πολιτισμού τέλος, είναι φανερό ότι η επιλογή του κ. Στρατή ψαλιδίζει τις αρμοδιότητες της υπουργού για την οποία δεν είχαν την καλύτερη γνώμη στο Μαξίμου. Η κ. Κονιόρδου φερόταν να είναι υποψήφια προς αποχώρηση, κάτι που τελικά δεν συνέβη αλλά μπήκε «καπέλο» ο κ. Στρατής. Είναι φανερό ότι ο νέος υφυπουργός θα μπορούσε να πάρει τη θέση της σε έναν νέο ανασχηματισμό.

Βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνά κανείς την επιλογή Βίτσα για το μεταναστευτικό καθώς πολλοί χρέωναν στον κ. Μουζάλα μια χαοτική κατάσταση, πολλές γκρίνιες στο πρόσωπό του και μια διάθεση από το Μαξίμου να μπει κάποιο πρόσωπο που θα νοικοκυρέψει το υπουργείο.

ΤΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

Φώτης Κουβέλης

EUROKINISSI

Ο Φώτης Κουβέλης γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1948 στον Βόλο και σπούδασε Νομικές και Πολιτικές Επιστήμες στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος και συμμετείχε στις αρχαιρεσίες του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών εκλεγόμενος από το 1975 μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Το 1987 εξελέγη πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1989. Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων και της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, επίτιμος μέλος της SOS Ρατσισμός ενώ την περίοδο 1991 – 1994 διετέλεσε και πρόεδρος του Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων.

Υπήρξε μέλος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη την περίοδο πριν τη Δικτατορία και στη συνέχεια οργανώθηκε στον Ρήγα Φεραίο. Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του ΚΚΕ εσωτερικού, του οποίου διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, και έπειτα συμμετείχε στην ίδρυση της Ελληνικής Αριστεράς (ΕΑΡ), στην οποία εξελέγη μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής. Στις 25 Ιουνίου 1989 εξελέγη γραμματέας της ΕΑΡ και επί θητείας του αποφασίστηκε η ένταξή της στον Συνασπισμό, στον οποίο έγινε μέλος της εκτελεστικής επιτροπής και της πολιτικής επιτροπής. Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Τζαννετάκη (2 Ιουλίου έως 12 Οκτωβρίου 1989).

Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1989 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Β΄ Αθήνας με την υποστήριξη του Συνασπισμού και επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1990. Στις 30 Ιουνίου 1991 στην Α΄ Πανελλαδική Συνέλευση του Συνασπισμού εξελέγη μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας, ενώ τρεις μέρες αργότερα ορίστηκε γραμματέας του ίδιου κόμματος.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1993 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής, καθώς ο Συνασπισμός δεν συγκέντρωσε τα απαραίτητα ποσοστά για να εισέλθει στην Βουλή. Επανεξελέγη βουλευτής με τον Συνασπισμό στις βουλευτικές εκλογές του 1996, του 2000, του 2004, του 2007και του 2009 ενώ μετά τις εκλογές του 2009 ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.

Το 2002 ήταν υποψήφιος για τον Δήμο Αθηναίων με την υποστήριξη του Συνασπισμού συγκεντρώνοντας 19.996 ψήφους (5,91%) και μία έδρα. Το 2008 ήταν υποψήφιος για την προεδρία του Συνασπισμού αλλά στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στις 10 Φεβρουαρίου του 2008 απέτυχε να εκλεγεί λαμβάνοντας 28,67% έναντι 70,41% του Αλέξη Τσίπρα.

Στις 5 Ιουνίου 2010, σε ομιλία του στο Συνέδριο του Συνασπισμού, ανακοίνωσε, ως επικεφαλής της Ανανεωτικής Πτέρυγας, την αποχώρηση αυτού και των μελών της από το κόμμα. Πέντε μέρες αργότερα ανεξαρτητοποιήθηκε μαζί με τους Θανάση Λεβέντη, Γρηγόρη Ψαριανό και Νίκο Τσούκαλη. Στις 18 Ιουνίου ορίστηκε εκπρόσωπος στη Διάσκεψη των Προέδρων της πολυκομματικής ομάδας των ανεξάρτητων βουλευτών. Λίγες μέρες αργότερα ανακοίνωσε την ίδρυση νέου κόμματος με την ονομασία Δημοκρατική Αριστερά. Στις 10 Ιουλίου 2010 εξελέγη αρχηγός, χωρίς να υπάρχει άλλος υποψήφιος, της Δημοκρατικής Αριστεράς από το πρώτο συνέδριο του κόμματος. Στα τέλη του 2015 και έπειτα από την αποχώρηση του από την ΔΗΜΑΡ προχώρησε στην δημιουργία της Ενωτικής Κίνησης Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΕΚΙΕΑ), μαζί με άλλα πρώην στελέχη της ΔΗΜΑΡ.

Είναι νυμφευμένος με την Φωτεινή Πάλλα και έχουν δύο παιδιά.

Αθανάσιος Ηλιόπουλος (Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης)

MOTIONTEAM

Ο Νάσος Ηλιόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Αθήνα, είναι απόφοιτος του τμήματος Πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών και υποψήφιος διδάκτορας του τμήματος Ιστορίας και Πολιτικής Επιστήμης του Παντείου Πανεπιστημίου.

Από το Νοέμβριο του 2016 ως σήμερα διετέλεσε Ειδικός Γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.), Πρόεδρος του Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.Κ.Ε.Ε.Ε) και μέλος του τμήματος του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας.

Έχει διατελέσει γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού και είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Εργάστηκε στην ιδιωτική εκπαίδευση. Παράλληλα, συνεργάστηκε ερευνητικά με το Ινστιτούτο Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Μερόπη Τζούφη (Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων)

EUROKINISSI

Η Μερόπη Τζούφη είναι βουλευτής Ιωαννίνων του ΣΥΡΙΖΑ και Αν. Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Παιδονευρολογίας στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Είναι πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, ειδικευμένη στην Παιδιατρική και έπειτα στην Παιδιατρική Νευρολογία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Εργάσθηκε ως Επιμελήτρια του ΕΣΥ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων και στη συνέχεια εξελέγη στη βαθμίδα του Λέκτορα το 2002 στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Έπειτα από συμπληρωματική εκπαίδευση στο Imperial College του Λονδίνου εργάζεται έως σήμερα ως Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παιδιατρικής -Παιδονευρολογίας.

Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών της χρόνων ήταν μέλος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Στη συνέχεια υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «Συνασπισμού της Αριστεράς & της Προόδου», ενώ στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του 2014 ήταν υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος Ιωαννίνων με το συνδυασμό «Γιάννενα- Πολίτες για την Ανατροπή».

Στις Ελληνικές Βουλευτικές Εκλογές του Ιανουαρίου  2015 εξελέγη Βουλευτής Ιωαννίνων με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ επανεξελέγη στις Βουλευτικές Εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Στην τρέχουσα περίοδο της Βουλής των Ελλήνων συμμετέχει στην Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας & Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στην Υποεπιτροπή για τα θέματα των Ατόμων με Αναπηρία.

Κωνσταντίνος Στρατής (Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού)

TWITTER

Ο Κωνσταντίνος Στρατής είναι αρχαιολόγος. Έχει πτυχίο αρχαιολογίας από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μεταπτυχιακό τίτλο στις αποκαταστάσεις μνημείων από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Είναι υπάλληλος του Υπουργείου Πολιτισμού, αρχικά στη Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων και στη συνέχεια στη Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Έχει διατελέσει Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, καθώς και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων και του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Από το 2015 συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, συντονίζοντας τα τεχνικά κλιμάκια αρχικά των τραπεζών και των κόκκινων δανείων, ως σύμβουλος του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Ι. Δραγασάκη, και στη συνέχεια της ενέργειας, ως σύμβουλος του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας  Γ. Σταθάκη.

Από τον Ιούνιο μέχρι τον Νοέμβριο του 2016 υπήρξε Διευθυντής του Γραφείου Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού Α. Μπαλτά.