ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: Ιστορίες φαντασμάτων

Sharing is caring!
0Shares

Κριτική κινηματογράφου από τον Πέτρο Γκότση

Βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο των Nyman και Dyson που ανέβηκε στην Μ.Βρετανία το 2010, η ταινία φαίνεται να τοποθετεί από την αρχή ψηλά τον πήχη των απαιτήσεων. Η βρετανική σχολή με μακρά παράδοση και διαπειστευτήρια στον χώρο των ταινιών τρόμου αλλά και με ροπή στην διερεύνηση του μεταφυσικού, συμπληρώνει τις ιδανικές περγαμηνές και τους ευνοϊκούς οιονούς μιας τέτοιας προσπάθειας, παρέχοντας όλη εκείνη την εξειδίκευση και το know how στην πρώτη, σκηνοθετικά, για την μεγάλη οθόνη προσπάθεια των Nyman και Dyson.

Η ταινία αφηγείται μια περίεργη εμπειρία που φαίνεται να βιώνει ο Εβραίος στην καταγωγή Philip Goodman, ένας καθηγητής που έχει αφιερώσει την ζωή του στην προσπάθεια απομυθοποίσης της ύπαρξης του μεταφυσικού. Η μοίρα του θα τον οδηγήσει σε συνάντηση με το είδωλό του, Charles Cameron, έναν πρώην τηλεοπτικό σταρ που σε όλη του την ζωή αποκάλυπτε μεταφυσικές απάτες. Η συνάντηση αυτή ωστόσο δεν εξελίσσεται όπως ο καθηγητής Goodman την είχε φανταστεί, καθώς ο Charles έχοντας πια αποσυρθεί από την ενεργό δράση, τον παραπέμπει σε 3 ανεξιχνίαστες υποθέσεις που φαίνεται να τον ταλαιπωρούν όλα αυτά τα χρόνια. Μέσα από την διερεύνηση των υποθέσεων αυτών, βλέπουμε τη σταδιακή μεταμόρφωση του πρωταγωνιστή, ενώ το τέλεια τοποθετημένο σκηνικό διαμορφώνει ένα μοναδικό κλίμα μυστηρίου και αγωνίας.
Τρεις υποθέσεις, τρία διαφορετικά ταξίδια για τον καθηγητή μας, που φαίνεται να τον μετατρέπουν σταδιακά από κυνηγό σε θήραμα. Ένα λάθος του παρελθόντος, μια αδυναμία της στιγμής, αρκούν για να οδηγήσουν το μυαλό μας, με εργαλείο την συνείδηση, σε διαδρομές που το λιοντάρι μετατρέπεται σε αμνό και ο αμνός σε λιοντάρι. Μια πραγματικά ενδιαφέρουσα σκηνοθετικά προσέγγιση με προσεγμένο ύφος χωρίς υπερβολές.
Ωστόσο δεν εκλείπουν και τα jump scares που φροντίζουν να υπενθυμίζουν στον θεατή το είδος της ταινίας που βλέπει. Η σύνδεση μεταξύ των τριών υποθέσεων γίνεται υποδειγματικά, όμως στο φινάλε το ”εξυπνακίστικο” ύφος, ο διδακτισμός και τα κλισέ των ταινιών τρόμου ίσως απογοητεύσουν τους φαν τέτοιου είδους ταινιών.
Το μόνο σίγουρο πάντως είναι, πως δεν πρόκειται για άλλη μια ταινία με φαντάσματα όπως πολλοί θα υποθέσουν από τον άτυχο τίτλο κατ’ εμέ της ταινίας. Στα συν, η εκπληκτικές ερμηνείες του Alex Lawther ως Simon Rifkind και η συγκλονιστική για άλλη μια φορά παρουσία του Martin Freeman στον ρόλο του Mike Priddle.

Sharing is caring!
0Shares

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.